ویکتور فرانکل : در جستجوی معنا در اردوگاه های نازی آلمان


فرانکل در ۲۵ سالگی در وین به طبابت پرداخت؛ اما در ۱۹۴۲، ۴ سال بعد از تجاوز نازی‌ها به اتریش، دستگیر و به اردوگاه های اسرای نازی فرستاده شد. فرانکل در این اردوگاه با حوادث وحشتناکی روبرو شد. همه خانواده او به دست نازی‌ها کشته شدند که ازجمله آن‌ها می‌توان به همسر باردار، پدر، مادر و برادرش اشاره کرد. در باقیمانده جنگ دوم جهانی فرانکل در بازداشتگاه اسرای جنگی به سر برد. اغلب زندانیان یا تسلیم شدند یا به دست نیروهای نازی به قتل رسیدند؛ اما فرانکل زنده ماند. او نه‌تنها امیدش را از دست نداد بلکه به سایر اسرا امیدواری می داد. او معتقد بود که همه باید در جستجوی معنا باشند. معتقد بود که اشخاص در هر موقعیتی باید نگرش خود را انتخاب کنند. فرانکل به طور معجزه آسایی نجات یافت. بعد از جنگ تصمیم گرفت از تجربیات خود برای کمک به دیگران استفاده کند. او به دانشگاه برگشت و مدرک دکترای دیگری گرفت. او روش لوگوتراپی را شکل داد که اغلب به «سومین مکتب روانشناسی وین» معروف است. این مکتب مبتنی بر اراده انسان در یافتن معنا است با توجه به نگرش ما در قبال درد و رنج اجتناب ناپذیر ابراز می‌شود. فرانکل تا ۸۵ سالگی در وین به‌عنوان استاد روانشناسی و اعصاب تدریس کرد. در ۲۰۹ دانشگاه در ۵ قاره عالم سخنرانی کرد. در این مدت او ۲۹ دکترای افتخاری دریافت کرد و ۱۵۰ کتاب درباره وی نگارش یافت که به ۱۵ زبان مختلف دنیا به چاپ رسید. نگرش او در سال‌های خوش و ناخوش مثبت بود. فرانکل زمانی گفت: هر انسانی از سوی زندگی مورد سوال واقع می‌شود. هر انسانی فقط با جواب دادن به زندگی خود که در قبال آن مسئولیت دارد می‌تواند به زندگی جواب بدهد. برای اینکه زندگی خود را تغییر بدهید باید بخواهید در قبال نگرش خود قبول مسئولیت کنید. نگرش شما می‌تواند اثرگذار باشد و تفاوتی در زندگیتان ایجاد کند. همه چیز به شما بستگی دارد.

 

شکل ۱-۱۷ : ویکتور فرانکل در کنار کتابش